Als je teveel woorden nodig hebt om te vertellen wat je doet

Ik las laatst in een boek van Lisette Thooft dat we allemaal als een boom zijn uit een sprookje, met een deurtje erin. Van de buitenkant zie je niets opvallends, maar wanneer je binnentreedt, dan blijken er rijk versierde zalen te zijn met spiegelende vloeren, schilderingen en kroonluchters, parkachtige tuinen en in de verte grazige weiden.

Het is meestal onmogelijk om de rijkdom van een mens alleen aan de buitenkant te zien. Alleen in de ogen en in de uitstraling zie je soms een glimp van de diepte die binnenin te vinden is. Pas als je iemand leert kennen ontdek je zijn leven, zijn verhalen, zijn gedrag en overtuigingen. Zijn lach en zijn tranen. En een rode draad in dat alles. Noem het de essentie.

Kernachtig in woorden vatten

Soms komen ondernemers bij mij terwijl ze zeker wel zien wat ze allemaal doen. Ze zien de zalen, de tuinen, de weiden. Ze hebben een veelheid aan diensten en tomeloze energie. Ze bruisen. Maar ze merken ook dat ze niet kernachtig kunnen vertellen waarom je juist hen zou moeten inhuren. Zoals een van hen zei: ‘Ik heb heel veel woorden nodig om alles uit te leggen rond wie ik ben en wat ik doe.’ Hoe vat je die veelheid samen?

Rode draad in lange carrières

Een van mijn stokpaardjes is dat je jezelf nooit helder kunt zien. Voor een groot deel omdat je te zeer aan jezelf gewend bent om verbanden te zien tussen verschillende elementen in je leven. Daar heb je een ander voor nodig. Met liefde doe ik juist dit werk: ik zoek en vind de rode draad in lange carrières en zoek verhalen die duidelijk maken wie deze ondernemers in essentie zijn. Die zet ik vervolgens helder en bondig op papier.

Dat ben je

In de gesprekken die ik hiertoe voer zie ik een glimp van de rijke zalen, het frisse gras, de twinkelende lichtjes en ook soms een stukje van een schaduw. Voor mijn nieuwsgierige geest een genot om deze mensen te ontdekken en hun verhalen kernachtig in woorden te vatten. Wanneer die op papier staan zeggen ze: ja, precies, dát ben ik.

Waarom je zelf jouw grootste blinde vlek bent

Wat terugkomt vooraf of tijdens iedere sessie die ik met klanten heb is: je kunt jezelf nooit helder zien. Dit omdat je het zelf heel gewoon vindt wat je doet. Het frustrerende vind ik dat dit voor mij ook geldt. Terwijl het toch mijn werk is om de essentie te zien, had (en heb) ik bij mezelf een blinde vlek.

Ik presenteerde mezelf jarenlang vooral als zacht en empathisch. Terwijl klanten al heel wat jaren woorden gebruiken als scherp, analytisch, bondig, doelgericht en dergelijke. Een ondernemer met wie ik nauw samenwerkte zei eens: ‘Liset, ik werk júist met je samen omdat je ook heel helder, zakelijk en doelgericht bent.’ En toch was die slimme, analytische kant van mezelf niet hoe ik mezelf openbaar, in woorden, liet zien.

Als ik nu terugkijk was het angst en onzekerheid die maakten dat ik niet voor deze eigenschappen ging staan. Wat nou als ik het niet waar kon maken? En daarin zag ik mezelf niet helder. Overtuigingen zaten me in de weg. Inmiddels heb ik dit achter me gelaten. Dus ja, ik ben zacht en empathisch, en ook helder en krachtig en analytisch. Precies de combinatie waarmee ik waarde lever aan de mensen met wie ik werk.

Je bent gewend aan jezelf

Ook als je geen last hebt van beperkende overtuigingen is het lastig om jezelf helder te zien. Wat je zelf doet, daarin ben je inmiddels je hele leven gewend. Wat je grootste waarde is, dat vind je zelf vaak heel gewoon.

Soms gebeurt het dat mensen dingen van je benoemen zodat je langzaam maar zeker wel een idee krijgt over jezelf. En soms ontdek je ineens iets waar je best bijzonder in bent. Maar wat is dan toch de rode draad? Je voelt het wel ergens, maar als je het probeert op te schrijven dan ontbreekt toch die eenheid.

Helder profiel

Mocht je een helder licht willen laten schijnen op je toegevoegde waarde en dit in woorden willen vatten, bel me dan zodat we kunnen bespreken wat ik voor je kan betekenen. Doorgaans volstaat een gesprek van twee uur om een helder profiel over je te schrijven met daarin verwoord wat jij op geheel eigen wijze aan de wereld te bieden hebt. Bekijk deze pagina als je meer wilt weten over de inhoud van een dergelijk gesprek.

Alleen op reis

Het idee om alleen naar Denemarken te gaan ontstond twee jaar geleden. Geen idee waarom. Misschien begon het wel gewoon bij Deense Netflix-series. De taal intrigeerde me. Een tijdje leerde ik iedere avond Deense woordjes met een app. Leuk, maar dat voelde ook zinloos. Wat moet je met Deens als je nooit naar Denemarken gaat?

Mijn plan was te gaan zodra Lauren eindexamen had gedaan. En dat deed ik. Alleen op vakantie vond ik fantastisch. Ik heb zoveel over mezelf geleerd, over hoe ik graag mijn vakanties doorbreng, hoe ik vooral hou van niet plannen, maar ontdekken. Dat wist ik natuurlijk wel, maar nu merkte ik ook wat dat deed als ik dat de hele tijd kon doen. Het gaf een grenzeloze energie en levenslust. Ik ging laat slapen maar werd om vijf uur alweer wakker van de zon, vol zin om nieuwe dingen te ontdekken. Iedere dag op een andere plek, kriskras door het land. Slapen in B&B’s, fietsen in de regen in Kopenhagen, klimmen op de krijtrotsen op Møn, genieten van het licht rond Kerteminde, logeren bij een vriendin, energie krijgen van de kunst van Johannes Larsen. Blij verrast door onverwachte kunst in kerkjes en kathedralen. Denemarken is een fijn land.

Weer thuis, vol energie en zin!