Professionele identiteit: wie ben je en hoe laat je dat zien in je werk?

Kernwaarden zoeken voor je professionele identiteitWanneer we in ons werk iets over onszelf moeten vertellen of schrijven, vervallen we al snel in standaard bewoordingen. Vaak doordat we er niet goed bij stilstaan wat ons nu eigenlijk bijzonder maakt. Wanneer je die tijd wel neemt, kun je in het vervolg veel duidelijker communiceren wie je ben en waar je voor staat.

Je professionele identiteit is de rode draad die overal in terugkomt en die jou typeert in je werk. Wat je doet, wie je bent, waarom je doet wat je doet, hoe je het doet… alles hangt samen.

Mijn werk is het om die kern samen met jou te vinden en om er woorden aan te geven. Ook leer ik je om te gaan staan voor deze kracht en naar buiten te treden met een boodschap die past bij wie je bent.

De wijsheid van het niet weten

Wanneer je het even niet weet, wat dan? Ik heb de waarheid niet in pacht, maar ik zal je vertellen wat ik heb gedaan…

Op een dag merkte ik dat ik al weken nergens zin in had. Mijn vuurtje was een waakvlammetje geworden. Ik had wel een vermoeden hoe het kwam, maar dat besef hielp niet om het te veranderen. En daar baalde ik van.

Ik besloot uiteindelijk om te accepteren dat de dagen zich nogal kleurloos aan elkaar regen en dat ik alles wat ik deed eenvoudigweg niet deed met plezier.

Niet weten accepteren

Het begon ermee dat ik mezelf niets oplegde. Geen afspraken, geen ingewikkelde boeken, zelfs niet wandelen als ik geen zin had. Het kwam erop neer dat ik alleen mijn werk deed en het huishouden dat het meest noodzakelijk was. Verder las ik waar ik zin in had – vooral luchtige zaken – en ’s avonds keek ik vaak een filmhuisfilm op mijn iPad. Zo gingen de dagen voort.

Ik voelde langzaam maar zeker dat er allerlei dingen in mij verschoven, zonder dat ik wist waar die stukjes terecht kwamen. Ik besefte ook dat ik dat helemaal niet kon weten. Het was ook net of die verschuivingen onontkoombaar waren. Gelukkig herinnerde ik me dat dit vaker was gebeurd en het altijd weer goedkwam. Alleen… ik was zo vreselijk ongeduldig.

Nieuwe tijden

Op een kille zaterdag – een maand later ongeveer – besloot ik het boek Sapiens te lezen. Het boek boeide me vanaf de eerste bladzijde en in de loop van die dag voelde ik een zeker enthousiasme ontwaken. Ik las dingen die ik nog niet wist, zoals dat het ontstaan van de mens ook veel takken kende die ook weer uitstierven. Wat me vooral trof was de grote lijn van de mens van vroeger tot nu, inclusief de wetenschap dat op elk continent waar de mens kwam, de grote zoogdieren uitstierven. Ik kreeg een nogal grimmig beeld. Maar mijn enthousiasme was terug. Als je me vraagt: wat moest je nou met zo’n boek? Geen idee. Maar het niet weten stond nog steeds voorop dus ik hoefde het niet te weten. Ik liet mijn gevoel leiden.

Na dit boek volgden boeken over de evolutietheorie, het wel of niet bestaan van een god, over de intelligentie van planten, ontdekkingsreizen, altruïsme, leven in een blokhut in de natuur, spiritualiteit en ga zo maar door. Er ontwaakte een gretigheid in mij.

Helder hoofd

Naast die gretigheid nam ook mijn behoefte aan alleen zijn toe om na te denken over wat ik nu eigenlijk vond van alles wat ik las. Om mijn eigen visie te ontwikkelen. Ik ging ook steeds gezonder eten en steeds minder alcohol gebruiken om vooral een helder hoofd te houden. Mijn energie nam zodanig toe dat mijn dromen weer boodschappen kregen en ik weer ging vertrouwen op mijn intuïtie.

Langzaamaan begon zich een verlangen te ontwikkelen aan bijdragen aan de wereld, op een manier waarop ik mijn eigen talenten en vaardigheden kon inzetten. Ik zag inmiddels wel in dat de verandering in de wereld alleen maar kan ontstaan in jezelf. De vraag was: welke talenten en waarden in mij geven mij zoveel vreugde dat ik die graag inzet voor de wereld?

Luisteren naar mezelf

Terwijl dit proces in gang was, merkte ik kleine gevoelens van ‘willen’ in mij. Ik wilde die boeken lezen. Ik wilde erop uit. Maar bij sommige dingen wist ik niet wat ik wilde. Toen ben ik begonnen om de zaken die onduidelijk waren, aan mijn lichaam te ‘vragen’ en te kijken welk gevoel er in me bovenkwam. En dat bleek een goede zet. Daar waar mijn hoofd geen antwoorden had, had mijn lichaam dat wel.

We zijn nu twee jaar verder en ik ben weer volop in beweging. Mijn verlangens en enthousiasme zijn er weer volop, met meer verdieping dan daarvoor. Terugkijkend naar dit proces is mijn conclusie dat ik kon loslaten dat er iets ‘moest’ en dat ik meeging in de stroom van het leven. Dingen die ik wist (hoofd) heb ik nu doorvoeld. En daarmee heb ik weer wat geleerd over hoe het leven – en specifiek het mijne – in elkaar steekt.

Zit jij ook in een periode dat je het even niet weet? Bel of mail me dan gerust. Ik hoor graag wat er speelt in je leven en bekijk samen met jou of een gesprek zinvol kan zijn om dichter bij jezelf te komen.

PS Het boek De wijsheid van het niet weten van Estelle Frankel laat mooi zien dat niet weten een startpunt van groei kan zijn.

Leren van een ander als spiegel van jezelf

In een roman treft het me soms dat ik me gemakkelijk in iemand kan inleven, ook al leeft diegene aan de andere kant van de wereld en heeft hij een ander geslacht. Heel sterk heb ik dat met de boeken van Murakami. Weliswaar zou ik die gedachtestromen nooit zo op kunnen schrijven, maar ze voelen zo vertrouwd alsof ze van mezelf zijn. En ze laten me nadenken over hoe ik de dingen zie en doe. Precies dat is zo mooi wanneer je een ander mens leert kennen.

Van de buitenkant lijkt iemand een vreemde. Maar vanaf het moment dat je in contact komt en uit gaat wisselen verandert er iets. Die vreemde blijkt al snel een bekende die net als jijzelf allerlei gedachten en opvattingen heeft en net als jij zijn makkelijke en moeilijke momenten. Soms heel anders, soms een beetje of misschien lijk je wel opvallend veel op elkaar.

Spiegelen

Hoe mooi is het om met een ander mens van gedachten te wisselen, open te staan voor zijn belevingswereld en te kijken wat dat in jezelf oproept. Wanneer ik een ander leer kennen dan maakt het me blij dat ik allerlei dingen in die persoon ontdek. En dat inspireert me ook. Om het voorbeeld van Murakami er nog maar eens even bij te pakken; het boek De Opwindvogelkronieken begint zo:

Toen de telefoon ging, stond ik in de keuken voor een pan spaghetti, lekker meefluitend met de ouverture van Rossini’s Diefachtige ekster, wat volgens mij de ideale muziek is om spaghetti bij te koken.

Tja, ik vind het lekker lezen, maar ik ben ook direct nieuwsgierig naar dat muziekstuk. Dat heb ik ook opgezocht natuurlijk en ik begrijp de ik-persoon (Toru Okada) wel; de muziek past inderdaad bij het water dat aan de kook komt. Het is een specifieke voorkeur van Toru Okada die me direct raakt. En bovendien houd ik zelf ook erg van spaghetti.

Voorkeuren, bepaalde gedragingen. Gemeenschappelijke interesses of juist heel verschillende: dat alles laat me nadenken over mezelf en hoe ik de dingen doe en zie. Bij romanfiguren, maar zeker bij ‘echte’ mensen. Ook als die ander een klant van mij is.

Essentie vastleggen

In de gesprekken die ik voer met ondernemers en professionals verplaats ik me voor twee uur in de wereld van de ander, terwijl ik vragen stel om dingen te verhelderen. Wanneer ik in de ander veel van mezelf herken is er een extra uitdaging: ik moet dan toetsen waarin we verschillen. Want al lijken we op elkaar, we zijn wel twee verschillende mensen. En wanneer ik de essentie van iemand vastleg gaat het om zijn essentie, niet om de mijne. Dat is iets waar ik me altijd bewust van ben.

Waarde verwoorden

Het doel van het gesprek is altijd om woorden te geven aan de onderscheidende waarde van een ander. Wat is de essentie van zijn ondernemerschap, waar staat hij voor, waar gelooft hij in? Daarnaast zijn de gesprekken vrijwel altijd meer dan dat. Het zijn diepe uitwisselingen over wat belangrijk is in het leven.

Het voelt als falen, maar… (hoe je ‘zwakte’ jouw onontdekte krachten toont)

Je bent een verandermanager maar je houdt niet van rapporten schrijven. Of je bent een geweldige interieurontwerper, maar zonder opleiding. Of je zit in een commissie en je bereidt als enige nooit je vergaderingen voor. Kortom: je doet de dingen niet zoals ‘het heurt’. Precies dat kan je het gevoel geven dat je faalt. Toch heeft juist dit afwijken van het normale een verrassende keerzijde.

Wat zijn we toch allemaal gevoelig voor doen zoals ‘iedereen het doet’. Tot het moment dat je ontdekt dat de manier waarop je het zelf aanpakt ‘eigenlijk’ wel aardig werkt. Of ‘eigenlijk’ zelfs wel heel goed. Vanaf dat moment ontdek je jouw ware persoonlijke kracht en gaan de dingen voor je werken (en mag je het woord ‘eigenlijk’ gewoon weglaten).

Als ‘hoe het hoort’ tegen je werkt

Maar al te vaak kunnen overtuigingen ervoor zorgen dat je niet werkelijk gaat staan voor je eigen potentie. Een van mijn klanten is een verandermanager maar durfde zichzelf niet zo te noemen. Dit omdat ze de grootste moeite had om lijvige rapporten te schrijven. Zij vond dat je dat als verandermanager moest kunnen, maar als ze eraan dacht zonk de moed al in haar schoenen. Wanneer ze op een nieuwe opdracht reageerde noemde ze zich geen verandermanager, maar ze praatte er een beetje omheen. Dit maakte dat ze zichzelf en haar werk niet krachtig genoeg kon verkopen.

Ik raadde haar aan om aan de mensen om zich heen te vragen wat ze precies zo waardeerden in haar. Dat bleken onder meer haar organische en creatieve aanpak te zijn, het feit dat ze met de visie voor ogen concrete stappen zette en anderen hierin met zich meenam. Ze bleek niet zomaar als een verandermanager gezien te worden, maar ook nog eens als een heel krachtige. En op die rapporten zat niemand te wachten. Toen ze dit eenmaal ontdekte, kon ze ook benoemen waarom organisaties juist haar moest inhuren op interim-basis. En kreeg ze alleen maar meer vervullende opdrachten.

Je gaat het pas zien…

Wat een verademing is het wanneer je ontdekt dat er niet één soort ‘goed’ is, maar dat juist je eigen manier precies het goede is. Dat achter je gevoel van falen juist je schitterende kracht zit. De meesten die op een dag dit inzicht krijgen vragen zich af waarom ze al die tijd hebben gedacht dat ze zich moesten conformeren. Maar zo zit het leven nu eenmaal in elkaar. Je gaat het pas zien als je het doorhebt…

Mocht je dit lezen en denken: oh ja, maar in mijn geval gaat dit hele verhaal niet op. Vraag dan gewoon eens aan de mensen om je heen die zo succesvol lijken te zijn hoe het bij hen werkt. Of wat ze van je handelen vinden. Je mag ook reageren onder deze post. Het is de bedoeling dat je leeft zoals je bent. En werkt zoals je bent. En dat je ervan geniet.

Achter de schermen: zo bepaal je de identiteit van een samengevoegd bedrijf

Op een mooie ochtend in juni gaf ik een workshop aan zestien medewerkers van een zorgorganisatie in Doetinchem. Zij wilden weten waarin zij uniek zijn, om vanuit hun kernidentiteit, hun DNA, naar buiten te treden. Aan mij de taak om dit mooie proces te begeleiden. In coronatijd, dus met voldoende afstand tussen iedereen.

Een van hun directieleden, Kees Jan Brouwer omschrijft de aanleiding voor de workshop als volgt:

‘Ons bedrijf is een samenvoeging van een aantal bestaande bedrijven. In het jonge bestaan van Lang Leve Thuis (circa 3 jaar) is er een en ander veranderd in vergelijking met de start. Nu we het wat betreft de inhoud op de rit hebben, kunnen we naar buiten brengen wat we te bieden hebben en wie we zijn. Dat was de reden dat we een workshop hebben gedaan met directie en medewerkers vanuit de hele organisatie. We vinden het erg belangrijk dat de basis moet liggen bij en gedragen moet worden door onze medewerkers.’

Kort gezegd: nu is het tijd om naar buiten te treden, maar hoe gaan we dat doen? Waar staan we voor? Hoe moeten mensen ons gaan herkennen?

Opzet van de dag

Na de eerste opdracht had het team een shortlist van belangrijke kernwaarden opgesteld. De discussie die daarna volgde, leidde tot veel inzichten bij mij en de groep. Tijdens de tweede opdracht gebeurde er iets heel moois: zodra iemand zijn verhaal had gedaan, nam een ander het stokje over en lichtte een eerder antwoord toe met zijn eigen zienswijze. Ik hoefde niets te doen, de een na de ander bleek een verhaal te hebben die weer aansloot bij een ander. En met al die inzichten konden we de kernwaarden verder verscherpen.

Tenslotte heb ik de deelnemers gevraagd naar verhalen uit de organisatie waarin zij het verschil maakten. De kernwaarden bleken steeds in die verhalen terug te komen. Het was voelbaar in de hele groep dat iedereen steeds beter kon zien waarin zij uniek zijn. Na afloop zei een van de deelnemers: ik werd helemaal meegezogen in de sessie. Je luistert naar wat iedereen zegt en ik voelde me gehoord.’

Kees Jan Brouwer: ‘De opzet van de workshop was inspirerend. Teksten, gedachten en gevoelens van medewerkers heb je goed samengevat tot woorden rond onze identiteit. De sfeer in de groep maakte ook dat ieder kon deelnemen op een wijze die passend was voor hem of haar. Iedereen voelde zich vrij om zich te uiten. We zijn erg tevreden over het resultaat van de dag omdat het profiel met kernwaarden precies de lading dekt die we voelen bij het werken met /voor onze bewoners binnen Lang Leve Thuis.’

En verder….

Het belangrijkste denkwerk is alweer achter de rug. Het is de aftrap geweest voor de vernieuwde website, want de marketingmanager gaat met mijn bevindingen aan de slag. Ook bij het werven van nieuwe medewerkers zal het profiel de basis vormen. Ik kan bijna niet wachten tot alles klaar is.

Heb jij ook interesse in een workshop rond de identiteit van je organisatie, met een paar mensen of met een grotere groep? Lees er meer over op deze pagina.

Je vóelt wel wat je biedt, maar hoe geef je daar woorden aan?

Ik vind het fijne klanten. De enthousiastelingen, vol verhalen hoe ze anderen helpen, razend druk – dus amper tijd om te reflecteren – en gretig. Onder meer naar ontdekken hoe ze hun bezieldheid, hun levenslust en hun kracht in woorden kunnen vatten. Want ze voelen heel goed wat ze te bieden hebben. Maar woorden, ja, die drukken nooit precies uit wat dat gevoel dan is. Of wel?

Ik snap dat wel: hoe kun je woorden vinden als er zoveel is en zoveel gebeurt? En toch is het mogelijk. Zelf zie je het misschien niet, maar een ander die er van een afstandje naar kijkt wel. Zoals bij Richard, een interim-adviseur bij zorgorganisaties. Sinds ons gesprek kan hij in een zin zeggen wat zijn onderscheidende waarde is. Bij elk gesprek met een potentiële opdrachtgever heeft hij daar veel profijt van.

Stilstaan is juist vooruitgaan

Het begint allemaal bij stilstaan. Rustig zitten en gewoon vertellen. Want in die enorme woordenbrij zit wel degelijk een helder verhaal. Een verhaal dat net zo sprankelt en borrelt als jij. Het is ook vaak een krachtig verhaal, waarvoor helemaal niet zoveel woorden nodig zijn als je misschien denkt. Wanneer je dat verhaal ontdekt, dan zie je ineens hoe alles wat je doet en wat je biedt daarbij past. En dat er wel degelijk woorden te vinden zijn die je gevoel ‘vangen’.

Woorden geven aan wat er niet wordt gezegd, dat is eigenlijk wat ik doe. Ik hoor door het verhaal heen de rode draad, de toegevoegde waarde van een ondernemer. En dat benoem ik vervolgens en schrijf dat helder op. Juist creatieve, ondernemende mensen die zich volop in het leven storten, hebben het soms nodig dat een ander hen spiegelt, de kern laat zien in wat ze doen en wie ze zijn. Al was het alleen maar omdat het zorgt voor meer rust in zichzelf en hernieuwde energie om er vanuit die stevige basis weer volop tegenaan te gaan.

Twee uurtjes, dat is alles wat er nodig is…

Ik stel je veel vragen, jij vertelt je verhaal, ik schrijf dat naderhand kernachtig op. En daarna merk je al snel hoe dit verhaal je helpt om nog meer te doen van wat je zo graag doet, vanuit het gevoel dat het klopt. Lees onder het kopje Identiteitsgesprek & profiel wat het gesprek precies inhoudt of kijk bij Workshop Ontdek je bedrijfs-dna wat ik beteken voor grotere bedrijven die op zoek zijn naar hun identiteit en onderscheidende waarde.

Er zijn meer goede coaches, trainers en adviseurs. Maar slechts eentje zoals jij

‘En wat doe jij?’

‘Ik ben coach (of trainer of adviseur of…)’

‘Oh leuk…’

Niet echt overtuigend, hè?

Wanneer we in ons werk iets over onszelf moeten vertellen of schrijven, vervallen we al snel in standaard bewoordingen. Vaak omdat we denken dat het de ander (uitsluitend) om onze vaardigheden gaat. En ook omdat we er niet goed bij stilstaan wat ons nu eigenlijk bijzonder maakt.

Je professionele identiteit is een volmaakt geheel, bestaande uit je kennis, kwaliteiten, vaardigheden, talenten, werkervaring én vooral uit wat jou ‘jou’ maakt. Hoe je naar de dingen kijkt, hoe je ze aanpakt, hoe je manieren hebt gevonden die voor jou werken en hoe je jezelf manifesteert.

Wie ben je in je werk?

Wanneer anderen je vragen waarom ze juist met jou moeten werken, dan vragen zij eigenlijk niet naar wat je doet maar naar wie je bent. Mensen willen jou leren kennen. Ze willen weten wat voor persoon je bent en inschatten of het klikt. Dat gaat vaak vanzelf als je samen veel tijd doorbrengt, maar die tijd is er niet altijd. Dus heb je woorden, of liever nog: een verhaal nodig om anderen meer informatie over jezelf te geven. Een verhaal dat naadloos aansluit op wie jij bent en wat je de wereld biedt. Zo voelen mensen je essentie en je liefde voor wat je doet.

Reflecteren op jezelf

Hun goede en slechte eigenschappen kennen de meeste mensen wel van zichzelf. Maar wat jou nu echt onderscheidt van anderen, dat is voor de meeste van ons lastig te zien. Soms krijg je wel een vaag idee als mensen vaker bepaalde dingen van je benoemen. Maar dat dat bijzonder en onderscheidend is, dat gaat er meestal niet in. En daar zit dan ook precies de crux:

Je toegevoegde waarde kun je zelf nooit echt helder zien.

Daarvoor ben je te zeer aan jezelf gewend. Wie je bent, dat is voor jezelf ‘normaal’. Maar voor een ander juist de reden om bij jou te zijn en met jou te willen werken.

Ik biecht iets op: ook ik had in 2012 een ander nodig om helder te zien wat mijn toegevoegde waarde is. Want wat ik voor een ander kan, dat kan ik niet voor mezelf. Voordat ik mijn onderscheidende waarde kende, dacht ik vooral dat ik van schrijven hield. Tot ik ontdekte dat het mij altijd gaat om de essentie zien. Van mensen, van verhalen, van de wereld om me heen. Dát ontdekken en er woorden aan geven, daar ligt mijn kracht.

Sinds ik dat weet ben ik er meer van gaan doen, ben ik gaan herkennen dat dit inderdaad zo is en kan ik beter vertellen wat ik voor anderen kan betekenen.

Samen op zoek naar je kern?

Wil je iemand inschakelen om je te helpen met het vinden van je kern? In slechts een gesprek vertel je alles wat ik nodig heb om te ontdekken wat de rode draad is in je verhaal. Met luisteren, verdiepende vragen en benoemen wat ik zie, verbind ik ogenschijnlijk losse elementen in je leven en werk. Zo krijg je meer inzicht in jezelf en je beweegredenen. Vervolgens geef ik je een samenhangend en krachtig verhaal, dat maakt dat alles helder wordt en er een richting ontstaat.

Deze tekst kun je gebruiken als basis voor je webtekst of social media en als briefing voor vormgevers en webbouwers voor de visuele identiteit. Van daaruit kunnen relaties, klanten en alle andere betrokkenen op dezelfde, authentieke manier benaderd worden.

Lees meer over het identiteitsgesprek.

Waarom je eerst van jezelf moet uitgaan en niet van je klant

Hoe een aha-erlebnis eruit ziet heb ik de laatste tijd bij twee van mijn klanten mogen ervaren. En wel toen ze vanuit hun eigen behoeften naar hun bedrijf keken in plaats van vanuit die van anderen.

Vanuit het niets sprak een van mijn klanten uit dat ze vooral graag werkte met specialisten in plaats van met beginners in het vak. Onbewust wist ze dat wel, maar pas toen ze het hardop zei zag ze ook wat er in haar bedrijf moest veranderen. Ze zat letterlijk te trillen op haar stoel bij dat inzicht; een prachtig gezicht. Het gevolg: ze besloot haar hele website en dienstenaanbod om te gooien.

De ander ontdekte ineens hoeveel energie er zat in haar bedrijf en in zichzelf toen ze zag dat ze haar werk ‘gewoon’ op haar eigen manier kon doen. Zonder dat ze ook nog maar iets had aangepast op haar site kreeg ze in een week drie klanten die haar wisten te vinden. Ineens viel ook bij haar het kwartje; iets wat ze al wel wist met haar hoofd, voelde ze ineens in haar hele lichaam.

Jezelf of je klant centraal?

Al doe je jouw werk uiteindelijk voor een ander, ik ben ervan overtuigd dat je altijd en overal van jezelf moet uitgaan. En dat betekent: vraag je af wat je het liefste doet en voor wie. Welke mensen maken je gelukkig, van wie krijg je energie? En welk werk doe je wel graag en welk niet? Eigenlijk wijst je energielevel je eenvoudig de weg.

Dit alles heeft te maken met je essentie. Van wat je het liefste doet stijgt je energielevel. En als je precies weet wat voor waarde je toevoegt en hoe je dat het liefste doet, dan kun je dit bewust gaan inzetten en kun je het nog meer gaan doen. Sterker: dan gebruik je je essentie om je bedrijf mee vorm te geven in plaats van dat je je laat leiden door hoe anderen het doen, hoe je het allang gewend was of hoe je businesscoach zei dat het moest.

Dan stroomt het weer

Vaak heb je allang die ene richting gekozen die bij je past. Maar soms net niet helemaal. Soms eenvoudigweg omdat je jezelf ontwikkeld hebt in de loop der tijd en je oorspronkelijke ideeën niet meer helemaal passen. Dat voel je. Het wringt, je voelt weinig zin, je stelt dingen uit. Het kan doen goed zijn om stil te staan en te reflecteren. Wie ben je, wat breng je en voor wie? Waarin ben jij uniek? Het kan heel verfrissend zijn om dat gewoon eens op papier te hebben. Het gaat eigenlijk om dat ene kwartje dat nog moet vallen, of die ene kleine kanteling van perspectief. En dan loopt het weer, gebeurt het weer, stroomt het weer.

Lees meer over het identiteitsgesprek.

 

Wat te doen als je steeds opdrachten onder je niveau krijgt aangeboden?

‘Ik krijg steeds opdrachten als communicatiemedewerker. Terwijl ik een strategisch denker ben en al heel wat succesvolle projecten heb gedaan.’

Met deze vraag kwam een van mijn klanten bij me. Ze werkte al jaren met veel plezier als interim-professional. De opdrachten die ze kreeg waren veelal uitvoerend, al pakte ze er in iedere klus zoveel mogelijk tactische en strategische zaken bij op. De kennis had ze dus.

Na een tijdje praten kwam het hoge woord eruit: ze kon zichzelf geen adviseur noemen. Ze wist niet precies waar haar weerstand vandaan kwam, maar voelde een afkeer bij de term.

Weerstand onderzoeken

Om kort te gaan: in de sessie kwamen we erachter wat er aan de hand was; na een moeilijk moment in haar verleden deed de familie van haar vader niets anders dan met goedbedoelde adviezen komen. Ze kon ze niet meer horen en sloot zich ervoor af. Hierdoor had het woord ‘adviseren’ een negatieve lading voor haar gekregen. Zodra dit duidelijk werd, verdween al tijdens de sessie de lading op het woord. Samen onderzochten we hoe we de term zo konden formuleren dat die wel passend voor haar voelde. Zonder haar persoonlijke belemmeringen en mét het nieuwe profiel dat ik daarna voor haar schreef, kreeg ze sindsdien eindelijk opdrachten op haar niveau.

Schroom voelen bij woorden die je niet voelt

Wanneer je niet gezien wordt in je talenten, vaardigheden en/of toegevoegde waarde, kun je jezelf afvragen, jezelf letterlijk de vraag stellen, of je die talenten zelf wel erkent en benoemt. Want wanneer je de overtuiging hebt dat ‘adviseur’ een vervelend woord is, dan zal je er in een gesprek of tekst omheen praten. Dan zal je jezelf ondermijnen en onbewust kleiner maken. Het is namelijk moeilijk om enthousiast te zijn tegenover een opdrachtgever over iets wat je wel wilt, maar waar je schroom bij voelt als je het uitspreekt of opschrijft. Zoals vertellen dat je een goede adviseur bent (of hoe je jezelf ook noemt) die een bepaalde waarde levert.

De juiste woorden voor je waarden

Dus: ga eens na bij jezelf of je de opdrachten krijgt die je wilt. Nee? Kijk dan eens in je uitingen (website, LinkedIn) en in jezelf naar hoe je jezelf omschrijft en hoe je jezelf laat zien. Merk je dat er iets ontbreekt, of dat je onzekerheid of angst voelt? Dat is dan het onderzoeken waard.

Dat onderzoeken is wat ik met deze interim-professional deed in het Identiteitsgesprek. In dit gesprek van twee uur kijken we samen naar je leven en werk en ontdek ik de rode draad in ogenschijnlijk losse elementen. Samen komen we erachter waar het schuurt. Vervolgens geef ik woorden aan je verhaal en zet dat op papier in een heldere profieltekst.

Op dat moment ga je als vanzelf staan voor dat verhaal. Omdat je ziet dat het klopt wat er staat. Hierdoor ga je anders communiceren. En dan merk je ineens dat die leuke opdrachten wél naar je toekomen.

Meer over het Identiteitsgesprek lees je op www.lisettegeel.nl

Het gaat niet om je dienst, maar om wat je klant wil voelen

Een van mijn leukste klanten is een expert in koude acquisitie. Ja, precies: ze vindt niets leuker dan vreemden opbellen en met ze in gesprek gaan, met als uiteindelijk doel iets te verkopen. Tegenwoordig traint ze vooral mensen om nog beter te worden in hun belgedrag. En terwijl ik met haar sprak bekroop me het gevoel dat ze niet alleen bijdraagt met haar kennis, maar vooral met haar fingerspitzengefühl. Ze legt bloot wat er echt aan schort, waardoor iemand nog niet helemaal op de toppen van zijn kunnen is. Qua koud bellen dan.

Samen raakten we daarover in gesprek. Want net als zij doe ik dat ook. Ja, ik kan goed luisteren en ik analyseer en zie verbanden. Maar ik ontdek ook waar de onzekerheid, pijn of overtuiging ligt van iemand die zichzelf tegenhoudt. En wanneer dat is benoemd kan die persoon gaan staan voor wat hij of zij in essentie aan de wereld te geven heeft en kan hij gaan bloeien.

We zijn allemaal wel ergens expert in. We kunnen goed trainen, zorgen, verkopen, bellen, schoonmaken of een bedrijf leiden. Maar dáár ben je niet de enige in. Ofwel: daarin zit niet je onderscheidende vermogen.

Wat je biedt is een combinatie van kennis, vaardigheden, talent én je eigenheid. Het gaat erom wat je voor de ander betekent, wat je oplevert: je toegevoegde waarde. Een combinatie van je expertise en dat wat je ten diepste bent als mens. Ik zou je willen vragen om op dit moment eens na te gaan wat jou echt zo goed maakt in je werk. Wat bied je de ander, wat gebeurt er misschien zelfs wel onbewust in jou waardoor er dingen in beweging worden gebracht?

Jíj, met jouw zijn, levert de dienst. En dat levert iets op. Als je een dienstverlener bent als coach of trainer is dat vaak: meer kracht en zelfvertrouwen bij de ander. Feitelijk maakt het niet eens veel uit of je styliste, expert koud bellen of zoals ik adviseur zakelijke profilering bent: je ziet de ander, maakt diegene bewust van wat er is en helpt de ander groeien. De vraag van de ander ligt vaak dieper dan de vraag waarmee hij of zij je in eerste benadert. Ja, hij wil beter bellen, zichzelf beter leren kleden of zijn bedrijf beter onder woorden leren brengen. Maar wat hij vooral wil is een beter gevoel krijgen; over zijn bedrijf, zichzelf, de dingen die hij de wereld te bieden heeft. Dat doe je door de ander te laten zien waarin zijn kracht zit en wat hij eventueel kan leren. Benoemen en laten ervaren, daar gaat het om. En dat doe je op jouw manier, met jouw talenten, visie, denkbeelden en eigen wijsheid.

Soms is het lastig om jouw eigen wijze, je eigen manier van kijken en doen onder woorden te brengen. Weet dan dat dát is wat ik wel helder zie. In een gesprek van twee uur kijken we samen naar je leven en werk en ontdek ik de rode draad in ogenschijnlijk losse elementen. Samen komen we erachter waar het schuurt. Vervolgens geef ik woorden aan je verhaal en zet dat op papier in een heldere profieltekst. Op dat moment ga je als vanzelf staan voor dat verhaal. Omdat je ziet dat het klopt wat er staat.

Lees meer over het identiteitsgesprek.

 

Kernwaarden dragen bij aan een helder verhaal

‘Oh, dus het maakt niet uit dat ik graag verschillende dingen doe’, riep een klant opgelucht uit. Ze wilde haar baan graag combineren met een studie in een heel andere richting en vond dat nogal vreemd om dat bij zichzelf te ontdekken. In ons gesprek bleek haar verhaal heel logisch. Zeker toen we ook haar kernwaarden onder de loep namen.

Een kernwaardenonderzoek maak meestal deel uit van de gesprekken met mijn klanten. Dit omdat dit vaak een rode draad oplevert in hun ‘zijn’. Immers: kernwaarden zijn zo stevig verankerd in ons, ze zijn zo wezenlijk bij het bepalen of iets wel of niet bij ons past en of we ons wel of niet verbonden voelen, dat het enorm kan bijdragen aan jezelf kennen. Zeker voor iemand die heel veel verschillende dingen kan en doet, kunnen kernwaarden licht werpen op de rode draad in al die verscheidenheid.

Wat ik echt mooi vind, is dat vrijwel iedereen in de loop van het spel (want ik doe dat met een kaartspel) steeds dieper in zichzelf raakt en met een bepaalde hartstocht keuzes maakt. Een diep, innerlijk weten. En als het klaar is, is het klaar. De persoon in kwestie heeft een keuze gemaakt en zegt dan: dit is het, dit voelt goed.

Tezamen met alle andere verdiepende vragen die ik stel krijg ik zo een helder beeld van de rode draad in ieders verhaal.

Ben jij ook iemand die van alles kan en aanbiedt, maar voel je onrust en stagnatie omdat je niet duidelijk genoeg kan vertellen ‘waar je van bent’? Heb je behoefte aan helderheid en een rode draad in alles wat je doet? In slecht een gesprek ontdek ik je kern en leg die vast in een heldere tekst. Hierdoor:

  • Heb je een duidelijk verhaal dat kort en aantrekkelijk zegt wie je bent en wat je toegevoegde waarde is.
  • Kun je de klanten vinden die bij je passen.
  • Ervaar je meer rust en zekerheid: ‘hehe, eindelijk een verhaal dat klopt.’
  • Heb je de basis voor een webtekst, of zelfs een briefing voor een webbouwer of vormgever.

Mensen zien direct aan een profiel dat ik maak: ja dat ben ik. En ik zie nu pas welke waarde ik heb…  Vaak zijn ze verrast en opgelucht: eindelijk woorden voor wie ze zijn en wat ze doen. Vervolgens blijkt het dan heel gemakkelijk om hun verhaal met de buitenwereld te delen. Er ontstaat rust en helderheid en als vanzelf worden ze dan ook daadkrachtiger, omdat ze met een verhaal dat naadloos aansluit op wie ze zijn de wereld benaderen.

Interesse? Stuur me vandaag nog even een mail of bel me! Kennismaken is gratis en vrijblijvend.