Berichten

Het voelt als falen, maar… (hoe je ‘zwakte’ jouw onontdekte krachten toont)

Je bent een verandermanager maar je houdt niet van rapporten schrijven. Of je bent een geweldige interieurontwerper, maar zonder opleiding. Of je zit in een commissie en je bereidt als enige nooit je vergaderingen voor. Kortom: je doet de dingen niet zoals ‘het heurt’. Precies dat kan je het gevoel geven dat je faalt. Toch heeft juist dit afwijken van het normale een verrassende keerzijde.

Wat zijn we toch allemaal gevoelig voor doen zoals ‘iedereen het doet’. Tot het moment dat je ontdekt dat de manier waarop je het zelf aanpakt ‘eigenlijk’ wel aardig werkt. Of ‘eigenlijk’ zelfs wel heel goed. Vanaf dat moment ontdek je jouw ware persoonlijke kracht en gaan de dingen voor je werken (en mag je het woord ‘eigenlijk’ gewoon weglaten).

Als ‘hoe het hoort’ tegen je werkt

Maar al te vaak kunnen overtuigingen ervoor zorgen dat je niet werkelijk gaat staan voor je eigen potentie. Een van mijn klanten is een verandermanager maar durfde zichzelf niet zo te noemen. Dit omdat ze de grootste moeite had om lijvige rapporten te schrijven. Zij vond dat je dat als verandermanager moest kunnen, maar als ze eraan dacht zonk de moed al in haar schoenen. Wanneer ze op een nieuwe opdracht reageerde noemde ze zich geen verandermanager, maar ze praatte er een beetje omheen. Dit maakte dat ze zichzelf en haar werk niet krachtig genoeg kon verkopen.

Ik raadde haar aan om aan de mensen om zich heen te vragen wat ze precies zo waardeerden in haar. Dat bleken onder meer haar organische en creatieve aanpak te zijn, het feit dat ze met de visie voor ogen concrete stappen zette en anderen hierin met zich meenam. Ze bleek niet zomaar als een verandermanager gezien te worden, maar ook nog eens als een heel krachtige. En op die rapporten zat niemand te wachten. Toen ze dit eenmaal ontdekte, kon ze ook benoemen waarom organisaties juist haar moest inhuren op interim-basis. En kreeg ze alleen maar meer vervullende opdrachten.

Je gaat het pas zien…

Wat een verademing is het wanneer je ontdekt dat er niet één soort ‘goed’ is, maar dat juist je eigen manier precies het goede is. Dat achter je gevoel van falen juist je schitterende kracht zit. De meesten die op een dag dit inzicht krijgen vragen zich af waarom ze al die tijd hebben gedacht dat ze zich moesten conformeren. Maar zo zit het leven nu eenmaal in elkaar. Je gaat het pas zien als je het doorhebt…

Mocht je dit lezen en denken: oh ja, maar in mijn geval gaat dit hele verhaal niet op. Vraag dan gewoon eens aan de mensen om je heen die zo succesvol lijken te zijn hoe het bij hen werkt. Of wat ze van je handelen vinden. Je mag ook reageren onder deze post. Het is de bedoeling dat je leeft zoals je bent. En werkt zoals je bent. En dat je ervan geniet.