Lisette Geel

Je wil als remmende kracht

Als ik iets heb mogen leren in mijn leven is hoe wilskracht de natuurlijke loop der dingen verstoort. Soms kan ‘even doorzetten’ handig zijn en soms zelfs verstandig, maar voor de lange termijn werkt dit over het algemeen niet.

Denise, een van mijn klanten, zei: ‘Op het moment dat ik iets per se wil, staat alles stil. Ik zit mezelf in de weg en er komt niets meer uit mijn handen.’ Ze had het over een website maken. Het was ook niet vreemd dat het niet lukte, want in ons gesprek zei ze dat ze dingen organisch tot stand wil laten komen. Juist door mond-tot-mondreclame en met mensen die vanzelf op haar pad komen. Een website zette dit proces vast. Het voelde voor haar of ze de natuurlijke stroom stopzette op het moment dat ze het in een vorm wilde gieten.

Twee vormen van willen

Voor mij zijn er in ieder geval twee vormen van willen. Een ‘willen’ in de vorm van verlangen, wensen, diep vanuit je binnenste. Vanuit je buik. En een ‘willen’ vanuit het hoofd, vanuit een denken aan ‘hoe het hoort of zou moeten’. Met dat eerste ‘willen’ is niets mis. Je wilt iets en het is logisch dat je daarvoor door moet zetten, vol moet houden. Dat kost energie maar ergens vervult het je ook. Maar het hoofdelijke willen is een ander verhaal. Dat komt voort vanuit een gevoel dat er iets moet. Het zuigt je leeg en het levert je te weinig op. In ieder geval geen plezier, geen zin, geen levenslust.

Ik zei dus tegen Denise dat ik de laatste was die haar zou dwingen een website te maken. Dit doordat ik merkte dat juist haar (hoofdelijke) willen ervoor zorgde dat alles stagneerde. Natuurlijk, ik vroeg haar of ze het zich kon permitteren om het een paar maanden op haar eigen manier te proberen. Kon het financieel, stond haar partner erachter? Dat alles was het geval. Dus zei ik: ‘Geef het een kans om het te doen op een manier die goed voelt en past bij je.’

Met de stroom mee

Steeds meer merk ik hoe intuïtie de weg wijst, hoe het leven zo zijn eigen dingen in petto heeft. Misschien ken je dat gevoel wel, dat je de ene synchroniciteit na de andere tegenkomt en dat alles moeiteloos gaat. Precies dat is wat er gebeurt als je niet alles op wilskracht doet. Dan heb je de kans je te laten raken door het leven en om je erdoor te laten leiden. Precies daar ontstaat het verlangen en zit de zin van alles wat je doet.