De gelaagdheid in de wereld vraagt om lagen in mijn fotowerk. Er is zoveel aan de hand. Een oplossing voor het een roept een vraag op bij het ander.
Hoe wordt het eenvoudiger? Erkennen dat het ingewikkeld is denk ik. Gisteren las ik ergens de uitspraak dat een te grote simplificatie leidt tot onjuistheid. Tegelijkertijd kan het ervaren van complexiteit ervoor zorgen dat er helemaal geen stappen worden gezet. Ik ben er nog niet uit.
Mijn eerste stap is: er woorden aan geven.
Alles beweegt, alles verandert, alles stroomt. Ook al zien we het niet altijd. Ook in de natuur is geen moment hetzelfde. Het weer, de temperatuur,
Van niets iets maken. Hoe mooi is dat. Met mijn fototoestel, pen, verf en potloden zet dat wat er is om in iets dat door
Het heeft best lang geduurd voordat ik mijn aangeboren nieuwsgierigheid als een goede eigenschap zag en ook had geleerd hoe ik die kon laten werken
Als beginnend fotograaf wist ik wel dat foto’s in de ochtend en avond een heel eigen magie hadden. Maar hoe het licht in de loop
Als ik de duinen inga met het idee ‘ik ga Schotse hooglanders fotograferen’ dan ben ik vrijwel altijd teleurgesteld. Want soms lopen ze er niet,
Aanvankelijk wilde ik twee posts schrijven: een over ritme in de foto en een over spanning. Maar die hangen tegelijk nauw samen. En ze gaan